Ghazal 228: Si je cueille un fruit de ton jardin, qu'importe ?

گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود؟
پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود؟

یا رب اندر کنف سایهٔ آن سرو بلند
گر من سوخته یک دم بنشینم چه شود؟

آخر ای خاتم جمشید همایون آثار
گر فتد عکس تو بر نقش نگینم چه شود؟

واعظ شهر چو مهر ملک و شحنه گزید
من اگر مهر نگاری بگزینم چه شود؟

عقلم از خانه به در رفت، وگر می این است
دیدم از پیش که در خانهٔ دینم چه شود

صرف شد عمر گرانمایه به معشوقه و می
تا از آنم چه به پیش آید، از اینم چه شود؟

خواجه دانست که من عاشقم و هیچ نگفت
حافظ ار نیز بداند که چنینم چه شود؟

Si je cueille un fruit de ton jardin, qu'importe ?
Si je vois où poser le pied à ta lampe, qu'importe ?

Seigneur, à l'abri de l'ombre de ce haut cyprès,
si moi, le brûlé, je m'assieds un instant, qu'importe ?

Enfin, ô sceau de Jamshid aux marques augustes,
si ton reflet tombe sur la gravure de mon chaton, qu'importe ?

Puisque le prédicateur de la ville a choisi l'amour du roi et du prévôt,
si je choisis l'amour d'une belle, qu'importe ?

Ma raison est sortie de la maison, et si le vin est tel,
j'ai vu d'avance ce qu'il adviendra dans la maison de ma foi.

Ma précieuse vie s'est dépensée pour l'aimée et le vin ;
voyons ce qui me viendra de l'une et ce qu'il adviendra de moi par l'autre.

Le maître a su que j'étais amoureux et n'a rien dit ;
si Hafez aussi sait que je suis ainsi, qu'importe ?