Ghasel 261: Tritt ein, damit ins müde Herz die Kraft zurückkehrt

درآ که در دل خسته، توان درآید باز
بیا که در تن مرده، روان درآید باز

بیا که فرقت تو، چشم من چنان در بست
که فتح باب وصالت مگر گشاید باز

غمی که چون سپه زنگ، ملک دل بگرفت
ز خیل شادی روم رخت زداید باز

به پیش آینهٔ دل هر آن چه می‌دارم
به جز خیال جمالت، نمی‌نماید باز

بدان مثل که شب آبستن است روز از تو
ستاره می‌شمرم تا که شب چه زاید باز

بیا که بلبل مطبوع خاطر حافظ
به بوی گلبن وصل تو می‌سراید باز

Tritt ein, damit ins müde Herz die Kraft zurückkehrt;
komm, damit in den toten Leib die Seele zurückkehrt.

Komm, denn die Trennung von dir hat mein Auge so verschlossen,
dass nur das Öffnen der Tür der Vereinigung mit dir es wieder öffnet.

Den Kummer, der wie ein Heer der Finsternis das Reich des Herzens einnahm,
wischt die helle Schar der Freude deines Gesichts wieder fort.

Was immer ich vor den Spiegel des Herzens halte,
er zeigt mir nichts zurück als das Bild deiner Schönheit.

Nach dem Sprichwort «Die Nacht ist schwanger» zähle ich fern von dir
die Sterne, um zu sehen, was die Nacht gebiert.

Komm, denn die Nachtigall von Hafis' anmutigem Sinn
singt wieder in der Hoffnung auf den Rosenstrauch der Vereinigung mit dir.