Ghazal 28: Par la vie du maître, par le droit ancien et le pacte loyal

به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست
که مونس دم صبحم، دعای دولت توست

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد
ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

بکن معامله‌ای، وین دل شکسته بخر
که با شکستگی ارزد به صد هزار درست

زبان مور به آصف دراز گشت و رواست
که خواجه خاتم جم، یاوه کرد و باز نجست

دلا طمع مبر از لطف بی‌نهایت دوست
چو لاف عشق زدی، سر بباز، چابک و چست

به صدق کوش، که خورشید زاید از نفست
که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

شدم ز دست تو شیدای کوه و دشت و هنوز
نمی‌کنی به ترحم، نطاق سلسله سست

مرنج حافظ و از دلبر‌ان حفاظ مجوی
گناه باغ چه باشد چو این گیاه نرست

Par la vie du maître, par le droit ancien et le pacte loyal,
le compagnon de mon souffle à l'aube est une prière pour ta fortune.

Mes larmes, qui l'emportent sur le déluge de Noé,
n'ont pu laver de la tablette de ma poitrine l'image de ton amour.

Fais un marché et achète ce cœur brisé,
car tout brisé qu'il est, il vaut cent mille cœurs entiers.

La langue de la fourmi s'est allongée contre Asaf, et à bon droit,
car le maître a égaré le sceau de Djamchid et ne l'a pas recherché.

Ô cœur, ne désespère pas de la grâce sans fin de l'ami ;
puisque tu t'es vanté d'aimer, joue ta tête, vif et leste.

Efforce-toi à la sincérité, que le soleil naisse de ton souffle,
car la première aube eut le visage noirci par son mensonge.

Par toi je suis devenu le fou de la montagne et de la plaine, et pourtant
tu ne relâches pas, par pitié, la ceinture de ma chaîne.

Ne t'afflige pas, Hafez, et n'attends pas de protection des belles ;
quelle est la faute du jardin si cette plante n'a pas poussé ?