Ghazal 29: Avec ton image en tête, que nous importe le vin ?

ما را ز خیال تو چه پروای شراب است؟
خم گو سر خود گیر، که خمخانه خراب است

گر خمر بهشت است بریزید که بی دوست
هر شربت عذبم که دهی، عین عذاب است

افسوس که شد دلبر و در دیدهٔ گریان
تحریر خیال خط او نقش بر آب است

بیدار شو ای دیده که ایمن نتوان بود
زین سیل دمادم که در این منزل خواب است

معشوق عیان می‌گذرد بر تو، ولیکن
اغیار همی‌بیند از آن بسته نقاب است

گل بر رخ رنگین تو تا لطف عرق دید
در آتش شوق از غم دل، غرق گلاب است

سبز است در و دشت بیا تا نگذاریم
دست از سر آبی که جهان جمله سراب است

در کنج دماغم مطلب جای نصیحت
ک‌این گوشه پر از زمزمهٔ چنگ و رباب است

حافظ چه شد ار عاشق و رند است و نظرباز
بس طور عجب لازم ایام شباب است

Avec ton image en tête, que nous importe le vin ?
Dis à la jarre de s'occuper d'elle-même, car le cellier est en ruine.

Fût-ce le vin du paradis, jetez-le, car sans l'ami
toute boisson douce que tu me donnes est le tourment même.

Hélas, la ravisseuse de cœurs est partie, et dans mon œil en pleurs
le tracé de l'image de son duvet est un dessin sur l'eau.

Éveille-toi, ô œil, car on ne peut être en sûreté
devant ce flot incessant, dans ce gîte du sommeil.

La bien-aimée passe à découvert devant toi, mais
elle voit des étrangers, voilà pourquoi elle a mis son voile.

Depuis que la rose a vu la grâce de la sueur sur ta joue colorée,
au feu du désir, par chagrin du cœur, elle est noyée dans l'eau de rose.

Collines et plaines sont vertes ; viens, ne lâchons pas
le bord de l'eau, car le monde entier n'est que mirage.

Ne cherche pas de place pour le conseil au coin de mon cerveau,
car ce coin est plein du murmure de la harpe et du rebab.

Qu'importe si Hafez est amant, libertin et contemplateur de beauté ?
Bien des façons étranges tiennent aux jours de la jeunesse.