Ghazal 60: Ce messager fameux qui arriva du pays de l'ami

آن پیک نامور که رسید از دیار دوست
آورد حرز جان ز خط مشکبار دوست

خوش می‌دهد نشان جلال و جمال یار
خوش می‌کند حکایت عز و وقار دوست

دل دادمش به مژده و خجلت همی‌برم
زین نقد قلب خویش که کردم نثار دوست

شکر خدا که از مدد بخت کارساز
بر حسب آرزوست همه کار و بار دوست

سیر سپهر و دور قمر را چه اختیار؟
در گردشند بر حسب اختیار دوست

گر باد فتنه هر دو جهان را به هم زند
ما و چراغ چشم و ره انتظار دوست

کحل الجواهری به من آر ای نسیم صبح
زان خاک نیکبخت که شد رهگذار دوست

ماییم و آستانهٔ عشق و سر نیاز
تا خواب خوش که را برد اندر کنار دوست

دشمن به قصد حافظ اگر دم زند چه باک؟
منت خدای را که نیم شرمسار دوست

Ce messager fameux qui arriva du pays de l'ami
apporta un talisman pour l'âme, de l'écriture musquée de l'ami.

Il donne avec bonheur des signes de la majesté et de la beauté de l'aimé ;
il conte avec bonheur l'honneur et la dignité de l'ami.

Je lui ai donné mon cœur pour la bonne nouvelle, et j'ai honte
de cette fausse monnaie que j'ai répandue pour l'ami.

Grâce à Dieu, par le secours d'une fortune efficace,
toutes les affaires de l'ami vont selon le désir.

Quel choix ont la marche du ciel et la révolution de la lune ?
Elles tournent selon le choix de l'ami.

Si le vent de la discorde heurtait les deux mondes l'un contre l'autre,
nous resterions, avec la lampe de l'œil, sur le chemin de l'attente de l'ami.

Apporte-moi un khôl de pierreries, ô brise du matin,
de cette poussière heureuse qui fut le passage de l'ami.

Nous voici, avec le seuil de l'amour et la tête du besoin ;
voyons qui le doux sommeil emportera dans les bras de l'ami.

Si l'ennemi parle contre Hafez, qu'importe ?
Grâce à Dieu, je n'ai pas à rougir devant l'ami.