Ghasel 92: Mein Herr, wie schön du gehst; von Kopf bis Fuß stürbe ich für dich.

میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت
خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

گفته بودی کی بمیری پیش من، تعجیل چیست؟
خوش تقاضا می‌کنی پیش تقاضا میرمت

عاشق و مخمور و مهجورم بت ساقی کجاست؟
گو که بخرامد که پیش سرو بالا میرمت

آن که عمری شد که تا بیمارم از سودای او
گو نگاهی کن که پیش چشم شهلا میرمت

گفته‌ای لعل لبم هم درد بخشد هم دوا
گاه پیش درد و گه پیش مداوا میرمت

خوش خرامان می‌روی چشم بد از روی تو دور
دارم اندر سر خیال آن که در پا میرمت

گرچه جای حافظ اندر خلوت وصل تو نیست
ای همه جای تو خوش، پیش همه جا میرمت

Mein Herr, wie schön du gehst; von Kopf bis Fuß stürbe ich für dich.
Schreite anmutig, denn vor deinem stattlichen Wuchs stürbe ich.

Du hattest gesagt: Wann stirbst du vor mir? Wozu die Eile?
So schön forderst du es; vor deinem Fordern stürbe ich.

Verliebt bin ich, verkatert und verlassen; wo ist das Götzenbild, der Schenke?
Sag ihm, er möge herschreiten, denn vor seinem Zypressenwuchs stürbe ich.

Dem, nach dem ich seit einem Leben krank vor Sehnsucht bin,
sag: Einen Blick, denn vor deinen dunklen Augen stürbe ich.

Du hast gesagt: Meine Rubinlippe gibt Schmerz und Heilung zugleich.
Bald vor dem Schmerz, bald vor der Heilung stürbe ich für dich.

Anmutig schreitest du; fern sei der böse Blick von deinem Gesicht.
Ich habe im Sinn, zu deinen Füßen zu sterben.

Hat Hafis auch keinen Platz in der Einsamkeit deiner Nähe,
o du, dessen jeder Ort schön ist, vor jedem Ort stürbe ich für dich.