Ghazal 92: Mio signore, come cammini bene; da capo a piedi morirei per te.

میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت
خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

گفته بودی کی بمیری پیش من، تعجیل چیست؟
خوش تقاضا می‌کنی پیش تقاضا میرمت

عاشق و مخمور و مهجورم بت ساقی کجاست؟
گو که بخرامد که پیش سرو بالا میرمت

آن که عمری شد که تا بیمارم از سودای او
گو نگاهی کن که پیش چشم شهلا میرمت

گفته‌ای لعل لبم هم درد بخشد هم دوا
گاه پیش درد و گه پیش مداوا میرمت

خوش خرامان می‌روی چشم بد از روی تو دور
دارم اندر سر خیال آن که در پا میرمت

گرچه جای حافظ اندر خلوت وصل تو نیست
ای همه جای تو خوش، پیش همه جا میرمت

Mio signore, come cammini bene; da capo a piedi morirei per te.
Incedi con grazia, ché davanti alla tua bella figura morirei.

Avevi detto: quando morirai davanti a me? Che fretta c'è?
Lo chiedi così bene che davanti alla tua richiesta morirei.

Sono innamorato, stordito e abbandonato; dov'è l'idolo, il coppiere?
Digli di venire incedendo, ché davanti alla sua statura di cipresso morirei.

A colui per il quale da una vita sono malato di passione,
di': uno sguardo, ché davanti ai tuoi occhi scuri morirei.

Hai detto: il rubino del mio labbro dà insieme dolore e rimedio.
Ora davanti al dolore, ora davanti al rimedio, morirei per te.

Cammini con grazia; lontano il malocchio dal tuo volto.
Ho in testa l'idea di morire ai tuoi piedi.

Benché Hafez non abbia posto nell'intimità della tua unione,
o tu di cui ogni luogo è bello, davanti a ogni luogo morirei per te.