غزل ۱۰۷: حسن تو همیشه در فزون باد
حسن تو همیشه در فزون باد
رویت همه ساله لالهگون باد
اندر سر ما خیال عشقت
هر روز که باد در فزون باد
هر سرو که در چمن درآید
در خدمت قامتت نگون باد
چشمی که نه فتنهٔ تو باشد
چون گوهر اشک غرق خون باد
چشم تو ز بهر دلربایی
در کردن سحر ذوفنون باد
هر جا که دلیست در غم تو
بی صبر و قرار و بی سکون باد
قد همه دلبران عالم
پیش الف قدت چو نون باد
هر دل که ز عشق توست خالی
از حلقهٔ وصل تو برون باد
لعل تو که هست جان حافظ
دور از لب مردمان دون باد
معنی ابیات
حسن تو همیشه در فزون باد / رویت همه ساله لالهگون باد
زیباییِ تو همیشه رو به فزونی باد؛ رویت همهٔ سال لالهگون باد.
اندر سر ما خیال عشقت / هر روز که باد در فزون باد
خیالِ عشقت در سرِ ما هر روز فزونتر باد.
هر سرو که در چمن درآید / در خدمت قامتت نگون باد
هر سروی که در چمن میروید، در خدمتِ قامتِ تو سرافکنده باد.
چشمی که نه فتنهٔ تو باشد / چون گوهر اشک غرق خون باد
چشمی که شیفتهٔ تو نباشد، مانندِ گوهرِ اشک غرقِ خون باد.
چشم تو ز بهر دلربایی / در کردن سحر ذوفنون باد
چشمِ تو برای دلربایی، در جادوگری چیرهدست باد.
هر جا که دلیست در غم تو / بی صبر و قرار و بی سکون باد
هر جا دلی در غمِ توست، بیصبر و قرار و بیآرام باد.
قد همه دلبران عالم / پیش الف قدت چو نون باد
قامتِ همهٔ دلبرانِ جهان در برابرِ قامتِ راستِ تو، که چون «الف» است، مانندِ «ن» خمیده باد.
هر دل که ز عشق توست خالی / از حلقهٔ وصل تو برون باد
هر دلی که از عشقِ تو خالی است، از حلقهٔ وصالِ تو بیرون باد.
لعل تو که هست جان حافظ / دور از لب مردمان دون باد
لبِ لعلِ تو که جانِ حافظ است، دور از لبِ مردمانِ پست باد.
تعبیر فال
محبت شما روزبهروز بیشتر میشود و برای کسی که دوستش دارید جز خوبی نمیخواهید. این فال نیک است: دلبستگی شما پایدار و رو به فزونی است. تنها نگرانی شما این است که او نصیب ناشایستگان شود. با دعا و مهر او را نگه دارید و از حسادت بپرهیزید.
- نیت کلی: نیک؛ دلبستگیتان پایدار و رو به فزونی است.
- عشق: برای کسی که دوستش دارید جز خوبی نمیخواهید؛ با دعا و مهر او را نگه دارید و از حسادت بپرهیزید.
- کار: کارتان روزبهروز رونقِ بیشتری میگیرد؛ دعای خیرِ دیگران همراهتان است.
- سفر: سفری با دعای خیرِ عزیزان، خوشیمن است.
درباره این غزل
غزلی کوتاه که سراسر دعاست، با ردیفِ «باد» در هر بیت. بیتِ هفتم از شکلِ حروف بهره میگیرد: قامتِ یار راست مانندِ «الف» است و قامتِ دیگران در برابرش خمیده مانندِ «نون».
بشنوید: با صدای فریدون فرحاندوز