غزل ۱۰۶: تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد
سلامت همه آفاق در سلامت توست
به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد
جمال صورت و معنی ز امن صحت توست
که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد
در این چمن چو درآید خزان به یغمایی
رهش به سرو سهی قامت بلند مباد
در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد
مجال طعنهٔ بدبین و بدپسند مباد
هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند
بر آتش تو بجز جان او سپند مباد
شفا ز گفتهٔ شکرفشان حافظ جوی
که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد
معنی ابیات
تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد / وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد
تنت به نازِ پزشکان نیازمند مباد؛ وجودِ نازکت آزردهٔ گزندی مباد.
سلامت همه آفاق در سلامت توست / به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد
سلامتِ همهٔ جهان در سلامتِ توست؛ وجودِ تو به هیچ بیماری دردمند مباد.
جمال صورت و معنی ز امن صحت توست / که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد
زیباییِ ظاهر و باطن از ایمنی و تندرستیِ توست؛ ظاهرت غمگین و باطنت افسرده مباد.
در این چمن چو درآید خزان به یغمایی / رهش به سرو سهی قامت بلند مباد
هنگامی که خزان برای تاراج به این چمن درآید، راهش به سروِ راست و بلندقامت مباد.
در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد / مجال طعنهٔ بدبین و بدپسند مباد
در آن بساط که زیباییِ تو آغازِ جلوه کند، مجالِ طعنهٔ بدبین و بدپسند مباد.
هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند / بر آتش تو بجز جان او سپند مباد
هر کس روی ماهمانندِ تو را با چشمِ بد ببیند، جز جانِ او اسپندی بر آتشِ تو مباد.
شفا ز گفتهٔ شکرفشان حافظ جوی / که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد
شفا را از گفتهٔ شکرافشانِ حافظ بجوی، که نیازت به درمانِ گلاب و قند مباد.
تعبیر فال
این فال دعای سلامت است: برای شما یا عزیزی که نگرانش هستید تندرستی و ایمنی از گزند آرزو میشود. بیماری یا ناخوشیای که هست رو به بهبود است. از چشم بد و سخن بدخواهان نهراسید. دل خود را آرام کنید و به سخن خوب و امید دل ببندید.
- نیت کلی: این فال دعای سلامت است: برای شما یا عزیزی که نگرانش هستید تندرستی و ایمنی از گزند آرزو میشود.
- عشق: از چشمِ بد و سخنِ بدخواهان نهراسید؛ دلتان را آرام کنید.
- کار: به سخنِ خوب و امید دل ببندید؛ کارها رو به سامان است.
- سفر: سفری که با دعای خیرِ عزیزان آغاز شود، به سلامت است.
درباره این غزل
غزلی که سراسر دعای تندرستی است، با ردیفِ «مباد»؛ برخی گفتهاند حافظ آن را برای بیماریِ یکی از بزرگانِ روزگارش سروده است. بیتِ ششم به رسمِ اسپند دود کردن برای دفعِ چشمِ بد اشاره دارد، و بیتِ پایانی شعرِ حافظ را خود دارویی برای دل میداند.
موضوعها: امید و مژده · دعا و توکل · زیبایی · زندگی و روزگار
بشنوید: با صدای فریدون فرحاندوز