غزل ۴۱۷: عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه
کارم به کام است، الحمدلله

ای بخت سرکش! تنگش به بر کش
گه جام زرکش، گه لعل دل‌خواه

ما را به رندی، افسانه کردند
پیران جاهل، شیخان گمراه

از دست زاهد، کردیم توبه
و از فعل عابد، استغفرالله

جانا چه گویم؟ شرح فراقت
چشمی و صد نم، جانی و صد آه

کافر مبیناد، این غم که دیده‌ست
از قامتت سرو، از عارضت ماه

شوق لبت برد، از یاد حافظ
درس شبانه، ورد سحرگاه

معنی ابیات

  1. عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه / کارم به کام است، الحمدلله

    شادی‌ام از لبِ لعلِ دلخواه همیشگی است؛ کارم به کام است، الحمدلله.

  2. ای بخت سرکش! تنگش به بر کش / گه جام زرکش، گه لعل دل‌خواه

    ای بختِ سرکش، او را تنگ در آغوش بکش؛ گاه جامِ زرین بکش و گاه لبِ لعلِ دلخواه.

  3. ما را به رندی، افسانه کردند / پیران جاهل، شیخان گمراه

    پیرانِ نادان و شیخانِ گمراه، ما را به رندی افسانه کردند.

  4. از دست زاهد، کردیم توبه / و از فعل عابد، استغفرالله

    از دستِ زاهد توبه کردیم، و از کارِ عابد، استغفرالله.

  5. جانا چه گویم؟ شرح فراقت / چشمی و صد نم، جانی و صد آه

    ای جان، شرحِ جداییِ تو را چه بگویم؟ چشمی و صد اشک، جانی و صد آه.

  6. کافر مبیناد، این غم که دیده‌ست / از قامتت سرو، از عارضت ماه

    هیچ کافری این غم را مبیناد که سرو از قامتِ تو و ماه از چهره‌ات دیده است.

  7. شوق لبت برد، از یاد حافظ / درس شبانه، ورد سحرگاه

    شوقِ لبِ تو درسِ شبانه و وِردِ سحرگاه را از یادِ حافظ برد.

تعبیر فال

فال شما نیکوست: کار به کام است و باید سپاسگزار باشید. بخت به شما رو کرده؛ آنچه به دست آمده را محکم نگه دارید. به بدگویی و داوری ناآگاهان اعتنا نکنید. اگر دوری‌ای در میان است، سخت اما گذراست. مراقب باشید این شور، شما را از کارها و عادت‌های خوب روزانه بازندارد.

درباره این غزل

غزلی کوتاه با وزنی شاد و تند، که با «کارم به کام است الحمدلله» آغاز می‌شود. بیتِ چهارم طنزی وارونه دارد: شاعر نه از گناه، بلکه «از دستِ زاهد» توبه می‌کند و از «فعلِ عابد» استغفار.

موضوع‌ها: بخت و دگرگونی روزگار · معنویت و عرفان · می و رندی

بشنوید: با صدای فریدون فرح‌اندوز

غزل‌های مرتبط

دیوان را بگشا