غزل ۲۴۷: صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار
صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار
وز او به عاشق بیدل خبر دریغ مدار
به شکر آن که شکفتی به کام بخت ای گل
نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار
حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی
کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار
جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است
ز اهل معرفت این مختصر دریغ مدار
کنون که چشمهٔ قند است لعل نوشینات
سخن بگوی و ز طوطی، شکر دریغ مدار
مکارم تو به آفاق میبرد شاعر
از او وظیفه و زاد سفر دریغ مدار
چو ذکر خیر طلب میکنی سخن این است
که در بهای سخن سیم و زر دریغ مدار
غبار غم برود، حال خوش شود حافظ
تو آب دیده از این رهگذر دریغ مدار
معنی ابیات
صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار / وز او به عاشق بیدل خبر دریغ مدار
ای صبا، از گذر کردن به منزلِ جانان دریغ مکن، و خبر دادن از او را به عاشقِ بیدل دریغ مدار.
به شکر آن که شکفتی به کام بخت ای گل / نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار
ای گل، به شکرانهٔ آنکه به کامِ بخت شکفتی، نسیمِ وصال را از مرغِ سحر (بلبل) دریغ مدار.
حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی / کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار
وقتی ماهِ نو بودی، همدمِ عشقِ تو بودم؛ اکنون که ماهِ تمامی، نظر را از من دریغ مدار.
جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است / ز اهل معرفت این مختصر دریغ مدار
جهان و هرچه در آن است اندک و ناچیز است؛ این اندک را از اهلِ معرفت دریغ مدار.
کنون که چشمهٔ قند است لعل نوشینات / سخن بگوی و ز طوطی، شکر دریغ مدار
اکنون که لبِ لعلِ شیرینت چشمهٔ قند است، سخن بگو و شکر را از طوطی دریغ مدار.
مکارم تو به آفاق میبرد شاعر / از او وظیفه و زاد سفر دریغ مدار
شاعر بزرگواریهای تو را به همهٔ جهان میبرد؛ مقرری و توشهٔ سفر را از او دریغ مدار.
چو ذکر خیر طلب میکنی سخن این است / که در بهای سخن سیم و زر دریغ مدار
اگر نامِ نیک میخواهی، سخن این است: در بهای سخن، سیم و زر را دریغ مدار.
غبار غم برود، حال خوش شود حافظ / تو آب دیده از این رهگذر دریغ مدار
حافظ، غبارِ غم میرود و حال خوش میشود؛ تو اشکِ دیده را از این گذرگاه دریغ مدار.
تعبیر فال
اکنون که کسی به کام و جایگاه رسیده، از او انتظار مهر و توجه دارید؛ شما در روزهای آغاز همراهش بودید و این خواسته بجاست. آن را آشکارا بخواهید. اگر خود در جایگاه توانایی هستید، از بخشش به اهل هنر و دانش دریغ نکنید که نام نیک از همین راه میماند. غم شما رفتنی است.
- نیت کلی: غمتان رفتنی است و حالتان خوش میشود.
- عشق: اکنون که کسی به کام رسیده، از او انتظارِ مهر دارید؛ شما در روزهای آغاز همراهش بودید و این خواسته بجاست. آن را آشکارا بخواهید.
- کار: اگر در جایگاهِ توانایی هستید، از بخشش به اهلِ هنر و دانش دریغ نکنید؛ نامِ نیک از همین راه میماند.
- سفر: خبری که از منزلِ عزیزان میرسد، دلتان را شاد میکند.
درباره این غزل
غزلی با ردیفِ «دریغ مدار» که هر بیتش خواهشی است: از صبا خبر، از گل نسیم، از ماهِ تمام نظر، و از بزرگان بخشش به اهلِ سخن. بیتِ سوم تصویری لطیف دارد: عاشق از روزگارِ «ماهِ نو» با یار بوده و اکنون که او «ماهِ تمام» شده، چشمِ توجه دارد.
موضوعها: بخت و دگرگونی روزگار · سفر و غربت · پول و دارایی · معنویت و عرفان · وصال
بشنوید: با صدای فریدون فرحاندوز