غزل ۲۶۱: درآ که در دل خسته، توان درآید باز

درآ که در دل خسته، توان درآید باز
بیا که در تن مرده، روان درآید باز

بیا که فرقت تو، چشم من چنان در بست
که فتح باب وصالت مگر گشاید باز

غمی که چون سپه زنگ، ملک دل بگرفت
ز خیل شادی روم رخت زداید باز

به پیش آینهٔ دل هر آن چه می‌دارم
به جز خیال جمالت، نمی‌نماید باز

بدان مثل که شب آبستن است روز از تو
ستاره می‌شمرم تا که شب چه زاید باز

بیا که بلبل مطبوع خاطر حافظ
به بوی گلبن وصل تو می‌سراید باز

معنی ابیات

  1. درآ که در دل خسته، توان درآید باز / بیا که در تن مرده، روان درآید باز

    درآی، که در دلِ خسته دوباره توان می‌آید؛ بیا، که در تنِ مرده دوباره جان می‌آید.

  2. بیا که فرقت تو، چشم من چنان در بست / که فتح باب وصالت مگر گشاید باز

    بیا، که دوریِ تو چنان چشمم را بست که مگر گشایشِ درِ وصالت آن را دوباره بگشاید.

  3. غمی که چون سپه زنگ، ملک دل بگرفت / ز خیل شادی روم رخت زداید باز

    غمی که مانندِ سپاهِ زنگ کشورِ دل را گرفت، با لشکرِ شادیِ رومیِ (روشنِ) رخسارت دوباره زدوده می‌شود.

  4. به پیش آینهٔ دل هر آن چه می‌دارم / به جز خیال جمالت، نمی‌نماید باز

    هرچه در برابرِ آینهٔ دل می‌گیرم، جز خیالِ جمالِ تو چیزی نشان نمی‌دهد.

  5. بدان مثل که شب آبستن است روز از تو / ستاره می‌شمرم تا که شب چه زاید باز

    به این مَثَل که «شب آبستنِ روز است»، از تو ستاره می‌شمارم تا شب دوباره چه بزاید.

  6. بیا که بلبل مطبوع خاطر حافظ / به بوی گلبن وصل تو می‌سراید باز

    بیا، که بلبلِ خوش‌طبعِ خاطرِ حافظ به بوی گلبنِ وصلِ تو دوباره نغمه می‌سراید.

تعبیر فال

چشم به راه آمدن کسی هستید که با حضورش جان تازه می‌گیرید. اندوهی که دل شما را گرفته با دیدار او از میان می‌رود. جز او به چیزی نمی‌اندیشید. شب آبستن رویدادهاست؛ صبور باشید و ببینید فردا چه پیش می‌آورد. نشانه‌ها نیک است.

درباره این غزل

غزلی کوتاه و امیدبخش با ردیفِ «باز» که با دعوتی گرم آغاز می‌شود: «درآ که در دلِ خسته توان درآید باز». بیتِ پنجم مثلِ کهنِ «شب آبستن است» را به کار می‌گیرد، و از این رو این غزل در فال‌ها نویدِ رویدادی نیک دانسته می‌شود.

موضوع‌ها: صبر · کامیابی و کار · زیبایی · وصال

بشنوید: با صدای فریدون فرح‌اندوز

غزل‌های مرتبط

دیوان را بگشا