غزل ۴۰۴: می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این

می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این
بر در میکده می‌کن گذری بهتر از این

در حق من لبت این لطف که می‌فرماید
سخت خوب است ولیکن قدری بهتر از این

آن که فکرش گره از کار جهان بگشاید
گو در این کار بفرما، نظری بهتر از این؟

ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق
برو ای خواجهٔ عاقل هنری بهتر از این؟!

دل بدان رود گرامی چه کنم گر ندهم؟
مادر دهر ندارد پسری بهتر از این

من چو گویم که قدح نوش و لب ساقی بوس
بشنو از من که نگوید دگری بهتر از این

کلک حافظ شکرین میوه نباتی‌ست، بچین
که در این باغ نبینی ثمری بهتر از این

معنی ابیات

  1. می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این / بر در میکده می‌کن گذری بهتر از این

    بر صفِ رندان نگاهی بهتر از این بینداز، و بر درِ میکده گذری بهتر از این کن.

  2. در حق من لبت این لطف که می‌فرماید / سخت خوب است ولیکن قدری بهتر از این

    این لطفی که لبت در حقِ من می‌کند بسیار خوب است، اما می‌شود اندکی بهتر از این باشد.

  3. آن که فکرش گره از کار جهان بگشاید / گو در این کار بفرما، نظری بهتر از این؟

    به آن کس که اندیشه‌اش گره از کارِ جهان می‌گشاید بگو: در این کار نظری بهتر از این نمی‌فرمایی؟

  4. ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق / برو ای خواجهٔ عاقل هنری بهتر از این؟!

    نصیحت‌گر به من گفت: عشق جز غم چه هنری دارد؟ گفتم: ای خواجهٔ عاقل، برو؛ هنری بهتر از این هست؟

  5. دل بدان رود گرامی چه کنم گر ندهم؟ / مادر دهر ندارد پسری بهتر از این

    اگر دل را به آن فرزندِ گرامی ندهم، چه کنم؟ مادرِ روزگار فرزندی بهتر از این ندارد.

  6. من چو گویم که قدح نوش و لب ساقی بوس / بشنو از من که نگوید دگری بهتر از این

    وقتی می‌گویم جام بنوش و لبِ ساقی را ببوس، از من بشنو، که دیگری سخنی بهتر از این نمی‌گوید.

  7. کلک حافظ شکرین میوه نباتی‌ست، بچین / که در این باغ نبینی ثمری بهتر از این

    قلمِ حافظ شاخهٔ نباتی با میوهٔ شیرین است؛ بچین، که در این باغ میوه‌ای بهتر از این نمی‌بینی.

تعبیر فال

آنچه دارید خوب است، ولی می‌توان اندکی بهتر خواست؛ خواستهٔ خود را مؤدبانه بگویید. از کسی که توان گره‌گشایی دارد توجه بیشتری بخواهید. به سخن کسانی که مهر را بیهوده می‌دانند گوش ندهید. دل به کسی داده‌اید که شایستهٔ آن است. هنر و سخن خود را عرضه کنید که ثمری شیرین دارد.

درباره این غزل

غزلی با ردیفِ «بهتر از این» که در هر بیت از بهتر خواستن می‌گوید. لحنش شوخ و خواهشگرانه است: از یار لطفی بیشتر، از گره‌گشای جهان نظری بهتر، و در پایان، ستایشِ حافظ از شعرِ خود به میوه‌ای شیرین.

موضوع‌ها: عشق · می و رندی · زندگی و روزگار

بشنوید: با صدای فریدون فرح‌اندوز

غزل‌های مرتبط

دیوان را بگشا