غزل ۴۲۶: از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه
«انی رأیت دهرا، من هجرک القیامه»

دارم من از فراقش، در دیده صد علامت
لیست دموع عینی، هذا لنا العلامه؟

هر چند کآزمودم، از وی نبود سودم
من جرب المجرب، حلت به الندامه

پرسیدم از طبیبی، احوال دوست گفتا
«فی بعدها عذاب، فی قربها السلامه»

گفتم «ملامت آید، گر گرد دوست گردم»
و الله ما رأینا، حبا بلا ملامه

حافظ چو طالب آمد، جامی به جان شیرین
حتی یذوق منه، کأسا من الکرامه

معنی ابیات

  1. از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه / «انی رأیت دهرا، من هجرک القیامه»

    با خونِ دل نامه‌ای برای دوست نوشتم: «روزگاری را در دوریِ تو دیدم که چون قیامت بود.»

  2. دارم من از فراقش، در دیده صد علامت / لیست دموع عینی، هذا لنا العلامه؟

    از جدایی‌اش صد نشانه در چشم دارم؛ «آیا اشک‌های چشمم نشانهٔ حالِ ما نیست؟»

  3. هر چند کآزمودم، از وی نبود سودم / من جرب المجرب، حلت به الندامه

    هرچند او را آزمودم، سودی نبردم؛ «هر که آزموده را دوباره بیازماید، پشیمانی بر او فرود می‌آید.»

  4. پرسیدم از طبیبی، احوال دوست گفتا / «فی بعدها عذاب، فی قربها السلامه»

    حالِ دوست را از پزشکی پرسیدم؛ گفت: «در دوری از او رنج است و در نزدیکی‌اش سلامت.»

  5. گفتم «ملامت آید، گر گرد دوست گردم» / و الله ما رأینا، حبا بلا ملامه

    گفتم: اگر گردِ کوی دوست بگردم، سرزنش می‌شوم. «به خدا هیچ عشقی بی‌سرزنش ندیده‌ایم.»

  6. حافظ چو طالب آمد، جامی به جان شیرین / حتی یذوق منه، کأسا من الکرامه

    حافظ با جانِ شیرین خواهانِ جامی آمده است؛ (به او بده) «تا جامی از بخشش و کرامت بچشد.»

تعبیر فال

دوری از کسی که دوستش دارید بر شما بسیار سخت گذشته است؛ این را برای او بنویسید یا بگویید. آنچه را پیش‌تر آزموده‌اید و سودی نداشته دوباره نیازمایید. درمان شما نزدیک شدن به اوست، نه دور ماندن. از سرزنش مردم نترسید؛ هیچ مهری بی سرزنش نیست. با همهٔ وجود بخواهید تا از لطف او بهره‌ای ببرید.

درباره این غزل

از غزل‌های مُلَمَّعِ حافظ: در هر بیت یک مصراع فارسی و یک مصراع عربی آمده است. سخن از نامه‌ای است که عاشق با خونِ دل به دوست می‌نویسد و از دردِ جدایی که تنها درمانش نزدیکی است. مصراعِ «من جرّب المجرّب حلّت به الندامه» مَثَلی کهن است: آزموده را آزمودن خطاست.

موضوع‌ها: عشق · دل‌شکستگی · زندگی و روزگار

بشنوید: با صدای فاطمه زندی

غزل‌های مرتبط

دیوان را بگشا