غزل ۱۱۳: بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
که تاب من به جهان، طرهٔ فلانی داد
دلم خزانهٔ اسرار بود و دست قضا
درش ببست و کلیدش به دلستانی داد
شکستهوار به درگاهت آمدم، که طبیب
به مومیایی لطف توام، نشانی داد
تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش
که دست دادش و یاری ناتوانی داد
برو معالجهٔ خود کن ای نصیحتگو
شراب و شاهد شیرین، که را زیانی داد؟
گذشت بر من مسکین و با رقیبان گفت
دریغ، حافظ مسکین من، چه جانی داد
معنی ابیات
بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد / که تاب من به جهان، طرهٔ فلانی داد
دیشب بنفشه به گل گفت و نشانی خوشی داد، که پیچوتابِ مرا در جهان طرهٔ فلانی داد.
دلم خزانهٔ اسرار بود و دست قضا / درش ببست و کلیدش به دلستانی داد
دلم گنجینهٔ رازها بود و دستِ قضا درش را بست و کلیدش را به دلستانی سپرد.
شکستهوار به درگاهت آمدم، که طبیب / به مومیایی لطف توام، نشانی داد
شکستهوار به درگاهت آمدم، که طبیب مرا به مرهمِ (مومیاییِ) لطفِ تو نشانی داد.
تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش / که دست دادش و یاری ناتوانی داد
تنش درست و دلش شاد و خاطرش خوش باد، که دستِ یاری داد و ناتوانی را یاری کرد.
برو معالجهٔ خود کن ای نصیحتگو / شراب و شاهد شیرین، که را زیانی داد؟
ای نصیحتگو، برو و خود را درمان کن؛ شراب و شاهدِ شیرین به چه کسی زیان رساند؟
گذشت بر من مسکین و با رقیبان گفت / دریغ، حافظ مسکین من، چه جانی داد
بر منِ بیچاره گذشت و به رقیبان گفت: دریغ، حافظِ بیچارهٔ من چه جانی داد!
تعبیر فال
راز دل شما در دست کسی است که دوستش دارید و گشایش کارتان نیز به مهربانی او بسته است. با دل شکسته و فروتنی نزد او بروید. کسی به یاری شما آمده یا میآید؛ قدرش را بدانید. به پندهای خشک دیگران گوش ندهید. او از حال شما باخبر است و دلش برایتان میسوزد.
- نیت کلی: کسی به یاری شما آمده یا میآید؛ قدرش را بدانید و برایش دعا کنید.
- عشق: رازِ دلتان در دستِ کسی است که دوستش دارید؛ او از حالتان باخبر است و دلش برایتان میسوزد. با دلِ شکسته و فروتنی نزدش بروید.
- کار: گشایشِ کارتان به مهربانیِ کسی بسته است؛ به پندهای خشکِ دیگران گوش ندهید.
- سفر: سفری که برای یافتنِ مرهم و آرامش است، به نتیجه میرسد.
درباره این غزل
غزلی که با گفتوگوی بنفشه و گل آغاز میشود. بیتِ دوم تصویری ماندگار دارد: دل گنجینهٔ رازها بود و قضا «درش ببست و کلیدش به دلستانی داد». مومیایی در بیتِ سوم مرهمی بود که برای شکستگی به کار میبردند.
موضوعها: عشق · پول و دارایی · زیبایی · زندگی و روزگار
بشنوید: با صدای فریدون فرحاندوز