غزل ۳۰۲: خوش خبر باشی ای نسیم شمال

خوش خبر باشی ای نسیم شمال
که به ما می‌رسد زمان وصال

قصة العشق لا انفصام لها
فصمت ها هنا لسان القال

ما لسلمی و من بذی سلم
أین جیراننا و کیف الحال

عفت الدار بعد عافیة
فاسألوا حالها عن الاطلال

فی جمال الکمال نلت منی
صرف الله عنک عین کمال

یا برید الحمی حماک الله
مرحبا مرحبا تعال تعال

عرصهٔ بزمگاه خالی ماند
از حریفان و جام مالامال

سایه افکند حالیا شب هجر
تا چه بازند شبروان خیال

ترک ما سوی کس نمی‌نگرد
آه از این کبریا و جاه و جلال

حافظا عشق و صابری تا چند؟
نالهٔ عاشقان خوش است، بنال

معنی ابیات

  1. خوش خبر باشی ای نسیم شمال / که به ما می‌رسد زمان وصال

    ای نسیمِ شمال، خوش‌خبر باشی، که زمانِ وصال به ما می‌رسد.

  2. قصة العشق لا انفصام لها / فصمت ها هنا لسان القال

    (به عربی:) قصهٔ عشق گسستنی ندارد؛ اما اینجا زبانِ گفتار بریده شد.

  3. ما لسلمی و من بذی سلم / أین جیراننا و کیف الحال

    (به عربی:) سلمی و ساکنانِ ذی‌سلم را چه شد؟ همسایگانِ ما کجایند و حالشان چگونه است؟

  4. عفت الدار بعد عافیة / فاسألوا حالها عن الاطلال

    (به عربی:) خانه پس از آبادی ویران شد؛ حالش را از ویرانه‌هایش بپرسید.

  5. فی جمال الکمال نلت منی / صرف الله عنک عین کمال

    (به عربی:) در جمالِ کمال به آرزوی خود رسیدی؛ خدا چشمِ زخمِ کمال را از تو دور کند.

  6. یا برید الحمی حماک الله / مرحبا مرحبا تعال تعال

    (به عربی:) ای پیکِ سرزمینِ یار، خدا نگهدارت؛ خوش آمدی، خوش آمدی، بیا، بیا.

  7. عرصهٔ بزمگاه خالی ماند / از حریفان و جام مالامال

    میدانِ بزمگاه از همنشینان و جامِ لبالب خالی ماند.

  8. سایه افکند حالیا شب هجر / تا چه بازند شبروان خیال

    اکنون شبِ هجر سایه افکنده است؛ تا شب‌روانِ خیال چه بازی کنند.

  9. ترک ما سوی کس نمی‌نگرد / آه از این کبریا و جاه و جلال

    ترکِ ما به هیچ کس نگاه نمی‌کند؛ آه از این بزرگی و جاه و جلال.

  10. حافظا عشق و صابری تا چند؟ / نالهٔ عاشقان خوش است، بنال

    حافظ، عشق و شکیبایی تا کی؟ نالهٔ عاشقان خوش است، بنال.

تعبیر فال

خبری خوش در راه است و زمان دیدار نزدیک می‌شود، هرچند اکنون جای دوستان خالی است و شب دوری سایه افکنده. از حال عزیزان دور جویا شوید. کسی که دوستش دارید به هیچ‌کس اعتنا نمی‌کند، اما شکیبایی شما بی‌پاسخ نمی‌ماند. اندوه خود را در دل نگه ندارید؛ گفتن و نالیدن دل را سبک می‌کند.

درباره این غزل

غزلی ملمّع که پنج بیتش به عربی است و با یادِ سلمی و ویرانه‌های منزلِ یار، شیوهٔ کهنِ شعرِ عربی را پی می‌گیرد. بیتِ نخست، «خوش خبر باشی ای نسیمِ شمال»، آن را در فال‌ها نویدِ دیدار ساخته، و بیتِ پایانی اجازهٔ نالیدن می‌دهد: «نالهٔ عاشقان خوش است، بنال».

موضوع‌ها: عشق · فراق و دلتنگی · زیبایی · آغاز دوباره · وصال

بشنوید: با صدای محمدرضا مومن نژاد

غزل‌های مرتبط

دیوان را بگشا