حافظ دربارهٔ آغاز دوباره

109 غزل

1. غزل 5: دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را
2. غزل 9: رونق عهد شباب است دگر بستان را
3. غزل 15: ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت؟
4. غزل 18: ساقیا آمدن عید مبارک بادت
5. غزل 19: ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست؟
6. غزل 20: روزه یک‌سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست
7. غزل 21: دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
8. غزل 34: رواق منظر چشم من آشیانهٔ توست
9. غزل 37: بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست
10. غزل 43: صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت یاران خوش است
11. غزل 46: گل در بر و می در کف و معشوق به کام است
12. غزل 53: منم که گوشهٔ میخانه، خانقاه من است
13. غزل 60: آن پیک نامور که رسید از دیار دوست
14. غزل 65: خوش‌تر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست؟
15. غزل 68: ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست
16. غزل 81: صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت
17. غزل 90: ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت
18. غزل 98: اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح
19. غزل 110: پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد
20. غزل 112: آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد
21. غزل 115: درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
22. غزل 119: دلی که غیب نمای است و جام جم دارد
23. غزل 120: بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد
24. غزل 125: شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
25. غزل 130: سحر بلبل حکایت با صبا کرد
26. غزل 131: بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد
27. غزل 132: به آب روشن می، عارفی طهارت کرد
28. غزل 135: چو باد، عزم سر کوی یار خواهم کرد
29. غزل 139: رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد
30. غزل 140: دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
31. غزل 142: دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد
32. غزل 144: به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد
33. غزل 145: چه مستی است ندانم که رو به ما آورد
34. غزل 147: برید باد صبا دوشم آگهی آورد
35. غزل 153: سحر چون خسرو خاور، علم بر کوهساران زد
36. غزل 163: گل بی‌رخ یار خوش نباشد
37. غزل 164: نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد
38. غزل 166: روز هجران و شب فرقت یار آخر شد
39. غزل 169: یاری اندر کس نمی‌بینیم، یاران را چه شد؟
40. غزل 171: دوش از جناب آصف، پیک بشارت آمد
41. غزل 174: مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
42. غزل 175: صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد
43. غزل 176: سحرم دولت بیدار به بالین آمد
44. غزل 179: رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
45. غزل 183: دوش وقت سحر، از غصه نجاتم دادند
46. غزل 186: گر می‌فروش، حاجت رندان روا کند
47. غزل 212: یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود
48. غزل 213: گوهر مخزن اسرار همان است که بود
49. غزل 218: در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود
50. غزل 222: از سر کوی تو هر کو به ملالت برود
51. غزل 225: ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود
52. غزل 227: گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود
53. غزل 234: چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید
54. غزل 235: زهی خجسته زمانی که یار بازآید
55. غزل 237: نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید
56. غزل 238: جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید
57. غزل 239: رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید
58. غزل 240: ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید
59. غزل 242: بیا که رایت منصور پادشاه رسید
60. غزل 246: عید است و آخر گل و یاران در انتظار
61. غزل 249: ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار
62. غزل 253: ای خرم از فروغ رخت لاله زار عمر
63. غزل 255: یوسف گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخور
64. غزل 274: به دور لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
65. غزل 275: صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش
66. غزل 283: سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش
67. غزل 284: هاتفی از گوشهٔ میخانه دوش
68. غزل 285: در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش
69. غزل 302: خوش خبر باشی ای نسیم شمال
70. غزل 308: ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل
71. غزل 312: بشری اذ السلامة حلت بذی سلم
72. غزل 320: دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم
73. غزل 321: هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم
74. غزل 322: خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم
75. غزل 328: من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم؟
76. غزل 336: مژدهٔ وصل تو کو کز سر جان برخیزم
77. غزل 339: خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم
78. غزل 346: من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم
79. غزل 350: به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم
80. غزل 359: خرم آن روز کز این منزل ویران بروم
81. غزل 362: دیدار شد میسر و بوس و کنار هم
82. غزل 367: فتوی پیر مغان دارم و قولی‌ست قدیم
83. غزل 388: بهار و گل طرب‌انگیز گشت و توبه‌شکن
84. غزل 390: افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن
85. غزل 394: ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حسن
86. غزل 405: به جان پیر خرابات و حق صحبت او
87. غزل 408: ای آفتاب آینه دار جمال تو
88. غزل 411: تاب بنفشه می‌دهد طرهٔ مشک‌سای تو
89. غزل 414: گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟
90. غزل 416: خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه
91. غزل 423: دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده
92. غزل 427: چراغ روی تو را شمع گشت پروانه
93. غزل 428: سحرگاهان، که مخمور شبانه
94. غزل 429: ساقی بیا که شد قدح لاله پر ز می
95. غزل 430: به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می
96. غزل 444: شهری‌ست پر ظریفان وز هر طرف نگاری
97. غزل 451: خوش کرد یاوری فلکت روز داوری
98. غزل 452: طفیل هستی عشقند آدمی و پری
99. غزل 454: ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی
100. غزل 456: نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی
101. غزل 460: سلیمی منذ حلت بالعراق
102. غزل 465: رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی
103. غزل 471: ز دلبرم که رساند نوازش قلمی
104. غزل 472: احمد الله علی معدلة السلطان
105. غزل 485: ساقیا سایهٔ ابر است و بهار و لب جوی
106. غزل 489: ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی
107. غزل 490: در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی
108. غزل 494: ای دل! گر از آن چاه زنخدان به درآیی
109. غزل 495: می خواه و گل‌افشان کن، از دهر چه می‌جویی؟