غزل ۹۰: ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت
بنگر که از کجا به کجا می‌فرستمت

حیف است طایری چو تو در خاک‌دان غم
زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت

در راه عشق مرحلهٔ قرب و بعد نیست
می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت

هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر
در صحبت شمال و صبا می‌فرستمت

تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب
جان عزیز خود به نوا می‌فرستمت

ای غایب از نظر که شدی هم‌نشین دل
می‌گویمت دعا و ثنا می‌فرستمت

در روی خود تفرج صنع خدای کن
کآیینهٔ خدای‌نما می‌فرستمت

تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند
قول و غزل به ساز و نوا می‌فرستمت

ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت
با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت

حافظ، سرود مجلس ما ذکر خیر توست
بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت

معنی ابیات

  1. ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت / بنگر که از کجا به کجا می‌فرستمت

    ای هدهدِ صبا، تو را به سبا می‌فرستم؛ ببین که از کجا به کجا می‌فرستمت.

  2. حیف است طایری چو تو در خاک‌دان غم / زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت

    حیف است پرنده‌ای چون تو در خاکدانِ غم؛ از اینجا تو را به آشیانِ وفا می‌فرستم.

  3. در راه عشق مرحلهٔ قرب و بعد نیست / می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت

    در راهِ عشق منزلِ نزدیکی و دوری نیست؛ تو را آشکارا می‌بینم و دعا می‌فرستم.

  4. هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر / در صحبت شمال و صبا می‌فرستمت

    هر صبح و شام کاروانی از دعای خیر همراهِ بادِ شمال و صبا برایت می‌فرستم.

  5. تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب / جان عزیز خود به نوا می‌فرستمت

    تا لشکرِ غمت کشورِ دل را ویران نکند، جانِ عزیزِ خود را به گروگان می‌فرستم.

  6. ای غایب از نظر که شدی هم‌نشین دل / می‌گویمت دعا و ثنا می‌فرستمت

    ای که از چشم دوری و همنشینِ دل شدی، برایت دعا می‌گویم و ستایش می‌فرستم.

  7. در روی خود تفرج صنع خدای کن / کآیینهٔ خدای‌نما می‌فرستمت

    در چهرهٔ خود تماشای آفرینشِ خدا را بکن، که آینه‌ای خدانما برایت می‌فرستم.

  8. تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند / قول و غزل به ساز و نوا می‌فرستمت

    تا نوازندگان تو را از شوقِ من آگاه کنند، قول و غزل با ساز و نوا برایت می‌فرستم.

  9. ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت / با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت

    ساقی بیا، که سروشِ غیب به مژده به من گفت: با درد صبر کن، که دارو می‌فرستمت.

  10. حافظ، سرود مجلس ما ذکر خیر توست / بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت

    حافظ، سرودِ مجلسِ ما یادِ خیرِ توست؛ هان، بشتاب، که اسب و قبا برایت می‌فرستم.

تعبیر فال

دوری میان شما و کسی که دوستش دارید مانع پیوند دل‌ها نیست. پیام، دعا و محبت خود را برای او بفرستید و از دور نیز همراهش باشید. این فال مژده می‌دهد: با درد خود صبر کنید که درمان در راه است. به‌زودی خبر خوش و عنایتی به شما می‌رسد؛ برای رفتن آماده باشید.

درباره این غزل

غزلی با ردیفِ «می‌فرستمت»، که در آن صبا مانندِ هدهدِ سلیمان پیکی به سرزمینِ سبا فرستاده می‌شود. بیتِ سوم نکته‌ای ژرف دارد: «در راهِ عشق مرحلهٔ قرب و بعد نیست». بیتِ نهم مژده‌ای آشناست: «با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت».

موضوع‌ها: عشق · سفر و غربت · آغاز دوباره · زندگی و روزگار

بشنوید: با صدای فریدون فرح‌اندوز

غزل‌های مرتبط

دیوان را بگشا