غزل ۱۷۴: مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
هدهد خوشخبر از طرف سبا بازآمد
برکش ای مرغ سحر نغمهٔ داوودی باز
که سلیمان گل از باد هوا بازآمد
عارفی کو که کند فهم زبان سوسن
تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد
مردمی کرد و کرم لطف خداداد به من
کآن بت ماهرخ از راه وفا بازآمد
لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح
داغدل بود، به امید دوا بازآمد
چشم من در ره این قافلهٔ راه بماند
تا به گوش دلم آواز درا بازآمد
گرچه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست
لطف او بین که به لطف از در ما بازآمد
معنی ابیات
مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد / هدهد خوشخبر از طرف سبا بازآمد
ای دل، مژده که بادِ صبا دوباره آمد؛ هدهدِ خوشخبر از سوی سبا بازگشت.
برکش ای مرغ سحر نغمهٔ داوودی باز / که سلیمان گل از باد هوا بازآمد
ای مرغِ سحر، دوباره نغمهٔ داوودی سر بده، که سلیمانِ گل سوار بر باد بازآمد.
عارفی کو که کند فهم زبان سوسن / تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد
عارفی کجاست که زبانِ سوسن را بفهمد، تا از او بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد؟
مردمی کرد و کرم لطف خداداد به من / کآن بت ماهرخ از راه وفا بازآمد
لطفِ خداداد با من جوانمردی و بزرگواری کرد، که آن یارِ ماهرو از راهِ وفا بازگشت.
لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح / داغدل بود، به امید دوا بازآمد
لاله بوی بادهٔ گوارا را از نفسِ صبح شنید؛ دلش داغدار بود، به امیدِ درمان بازآمد.
چشم من در ره این قافلهٔ راه بماند / تا به گوش دلم آواز درا بازآمد
چشمم در راهِ این کاروان ماند تا آوای زنگِ کاروان به گوشِ دلم رسید.
گرچه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست / لطف او بین که به لطف از در ما بازآمد
هرچند حافظ رنجش نشان داد و پیمان شکست، لطفِ او را ببین که با مهربانی از درِ ما بازآمد.
تعبیر فال
مژده: آن که رفته بود بازمیگردد و خبر خوش از راه میرسد. چشمبهراهی شما به پایان رسیده است. هرچند شما رنجاندید یا پیمان را سست کردید، او از سر مهر بازگشته است. این بار قدر او را بدانید و با وفاداری و مهربانی پاسخ دهید.
- نیت کلی: بسیار نیک؛ مژدهٔ بازگشت.
- عشق: کسی که رفته بود بازمیگردد، حتی اگر شما رنجانده باشید؛ این بار قدرش را بدانید.
- کار: کاری که از دست رفته بود دوباره به جریان میافتد؛ خبرِ خوش در راه است.
- سفر: مسافر بازمیگردد و چشمبهراهی به پایان میرسد.
درباره این غزل
غزلی در مژدهٔ بازگشت، با ردیفِ «بازآمد». بیتهای آغازین به داستانِ سلیمان اشاره دارند: هدهد از سرزمینِ سبا خبر آورد و باد مرکبِ سلیمان بود. بازگشتِ بهار، گل و یار در این غزل در هم آمیختهاند.
موضوعها: امید و مژده · سفر و غربت · دلشکستگی · معنویت و عرفان · آغاز دوباره · وصال
بشنوید: با صدای فریدون فرحاندوز