حافظ دربارهٔ دوستی و وفا

55 غزل

1. غزل 5: دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را
2. غزل 12: ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما
3. غزل 18: ساقیا آمدن عید مبارک بادت
4. غزل 43: صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت یاران خوش است
5. غزل 83: گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت
6. غزل 102: دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد
7. غزل 103: روز وصل دوستداران یاد باد
8. غزل 105: صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد
9. غزل 115: درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
10. غزل 122: هر آن‌که جانب اهل خدا نگه دارد
11. غزل 123: مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد
12. غزل 141: دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد؟
13. غزل 156: به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد
14. غزل 158: من و انکار شراب! این چه حکایت باشد؟
15. غزل 169: یاری اندر کس نمی‌بینیم، یاران را چه شد؟
16. غزل 182: حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
17. غزل 186: گر می‌فروش، حاجت رندان روا کند
18. غزل 206: پیش از اینت بیش از این اندیشهٔ عشاق بود
19. غزل 211: دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود
20. غزل 218: در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود
21. غزل 224: خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
22. غزل 241: معاشران ز حریف شبانه یاد آرید
23. غزل 252: گر بود عمر، به میخانه رسم بار دگر
24. غزل 269: دلا، رفیق سفر بخت نیکخواهت بس
25. غزل 273: اگر رفیق شفیقی، درست پیمان باش
26. غزل 274: به دور لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
27. غزل 292: قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع
28. غزل 309: عشقبازی و جوانی و شراب لعل‌فام
29. غزل 314: دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم
30. غزل 320: دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم
31. غزل 325: گر دست دهد خاک کف پای نگارم
32. غزل 333: نماز شام غریبان چو گریه آغازم
33. غزل 351: حاشا که من به موسم گل ترک می کنم
34. غزل 355: حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم
35. غزل 360: گر از این منزل ویران به سوی خانه روم
36. غزل 367: فتوی پیر مغان دارم و قولی‌ست قدیم
37. غزل 369: ما ز یاران چشم یاری داشتیم
38. غزل 386: خدا را کم نشین با خرقه پوشان
39. غزل 389: چو گل هر دم به بویت جامه در تن
40. غزل 392: دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن
41. غزل 398: ای نور چشم من سخنی هست گوش کن
42. غزل 400: بالابلند عشوه‌گر نقش‌باز من
43. غزل 403: شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین
44. غزل 405: به جان پیر خرابات و حق صحبت او
45. غزل 406: گفتا برون شدی به تماشای ماه نو
46. غزل 445: تو را که هر چه مراد است در جهان داری
47. غزل 447: بیا با ما مورز این کینه‌داری
48. غزل 450: روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری
49. غزل 454: ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی
50. غزل 457: هزار جهد بکردم که یار من باشی
51. غزل 468: که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی؟
52. غزل 474: هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی
53. غزل 476: نسیم صبح سعادت! بدان نشان که تو دانی
54. غزل 484: تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی
55. غزل 492: سلامی چو بوی خوش آشنایی